Blog spółkowy: gotowe spółki zoo - Warszawa: na sprzedaż, do rejestracji lub do założenia spółek!

KONFERENCJA NA JAMAJCE

Konferencja na Jamajce w styczniu 1976, będąca dalszym ciągiem rozmów w Rambouillet w listopadzie 1975 roku, zgromadziła przedstawicieli sześciu światowych potęg ekonomicznych.

Potwierdzili oni całkowite odejście od jednostki w złocie i wprowadzili nowy sposób ustalania jednostki rozliczeniowej SDR, czyli jednostki Specjalnych Praw Ciągnienia (the unit of value of Special Drawing Rights). Wartość tej jednostki ustalano od tego czasu na podstawie „koszyka 16 walut” tych krajów, których udział w światowej wymianie handlowej był wyższy niż 1%. Wśród tych walut dolar miał wagę 33% jednostek SDR (marka RFN 12,5%, funt brytyjski 9%, frank francuski 7,5%, jen japoński 7,5%, dolar kanadyjski 6%), co sprawiło, że wpływ Waszyngtonu na Międzynarodowy System Monetarny zwiększył się jeszcze bardziej. Podobnie jak w 1944 roku w Bretton Woods, tak i tu, na Jamajce starły się dwa różne punkty widzenia. Stany Zjednoczone również tym razem zdołały narzucić swoje rozwiązanie wbrew stanowisku reprezentowanemu już nie przez Wielką Brytanię, a przez Francję. Podczas gdy Paryż pragnął powrotu do jednostki w złocie i do stałości parytetów, Waszyngton życzył sobie i narzucał całkowitą demonetyzację szlachetnego kruszcu, tzn. rezygnację z wszelkiego nawiązania do złota i utrzymanie płynnego kursu dewiz.

Amerykańska odmowa podpisania się pod propozycją francuską musiała prowadzić do zwrotu państwom członkowskim, zgodnie z ustalonym harmonogramem, zapasów złota zdeponowanych w Międzynarodowym Funduszu Walutowym, czyli około 4700 ton. Jednostka oparta na złocie została zastąpiona przez jednostkę SDR ustalaną według omówionych wyżej kryteriów. Zmiana sposobu szacunku ustalania „koszyka” wymagała kwalifikowanej większości głosów, co jeszcze bardziej wzmacniało pozycję Waszyngtonu w organizowaniu międzynarodowego systemu walutowego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.