Blog spółkowy: gotowe spółki zoo - Warszawa: na sprzedaż, do rejestracji lub do założenia spółek!

ŁAŃCUCH WARTOŚCI

Koncepcja łańcucha wartości została opracowana przez Michaela Portera. Stanowi ona jedną z pierwszych poważnych prób podjętych w dziedzinie badań związanych z opracowywaniem strategii, których celem była analiza struktur potrzeb klientów. Porter przedstawił koncepcję łańcucha wartości w swej książce Przewaga konkurencyjna, opublikowanej w 1985 roku.

W rozważaniach, które są tam prowadzone, wartość definiuje się biorąc pod uwagę ile nabywcy chcą płacić za to, co otrzymują od dostawców. Mówimy, że przedsiębiorstwo jest rentowne, jeżeli wartość, którą ono tworzy, przekracza koszty, które należy ponieść, aby ją wytworzyć. Podstawę analizy uwarunkowań konkurencji musi zatem stanowić nie koszt, ale wartość.

Według Portera przewagi konkurencyjnej, którą posiada przedsiębiorstwo, nie można zrozumieć jedynie poprzez badanie przedsiębiorstwa jako całości. Przewaga konkurencyjna jest wynikiem różnorodnych działań, które podejmuje przedsiębiorstwo w sferach projektowania, produkcji, marketingu, dostaw oraz funkcji wspomagających.

Każde z tych działań może w swoisty sposób wpływać na względną wielkość kosztów przedsiębiorstwa oraz tworzyć podstawę procesu różnicowania. Porter umieszcza łańcuch wartości przedsiębiorstwa w szerszym strumieniu działań, które nazywa systemem wartości. Sytuację tę przedstawiono na dwu rysunkach.

Porter definiuje wartość w odniesieniu do zagadnień związanych z konkurencją jako sumę, którą nabywca jest gotów zapłacić za to, co dostarcza dostawca. Wartość jest mierzona jako dochód całkowity będący funkcją ceny, którą niesie ze sobą wyrób oraz liczby jednostek produkcji, które przedsiębiorstwo może sprzedać. Jakakolwiek działalność związana z tworzeniem wartości musi obejmować:

– zakupione elementy składowe,

– zasoby ludzkie,

– pewne postacie techniki,

– przepływy informacyjne różnego rodzaju.

Działania związane z tworzeniem wartości

Działania związane z tworzeniem wartości można podzielić na dwie klasy: działania podstawowe oraz działania wspomagające. Działania podstawowe są przedstawione w dolnej części większego z dwu rysunków. Są to działania, które prowadzą do fizycznego wytworzenia produktu, jego sprzedaży i dostawy do nabywcy oraz uruchomienia rynku obsług posprzedażnych.

– 1. Logistyka działań wewnętrznych obejmuje przyjęcie towaru, składowanie, sortowanie, przeładunek, składowanie buforowe, transport oraz zaległe dostawy.

– 2. Wytwarzanie obejmuje wszystkie czynności, które przekształcają strumień wejściowy materiałów w wyroby końcowe. Do czynności tych należą: obróbka maszynowa, pakowanie, montaż, utrzymanie zakładu oraz testowanie.

– 3. Logistyka działań zewnętrznych obejmuje czynności związane z przesyłką, składowaniem oraz fizycznym rozdziałem wyrobów między klientów. Do czynności tych należą: opracowywanie zamówień, ustalanie harmonogramów, dostawy, transport itp.

– 4. Marketing i sprzedaż obejmują wszystkie czynności, które są zaprojektowane po to, aby przekonać nabywców do zaakceptowania i zapłacenia za wyrób. Do czynności tych należą: reklama, stymulowanie zbytu, sprzedaż bezpośrednio nabywcy, sporządzanie ofert cenowych, wybór kanałów dystrybucji oraz ustalanie cen.

– 5. Usługi obejmują wszystkie czynności, które są zaprojektowane po to, aby utrzymać oraz powiększyć wartość dostarczanego wyrobu. W zakres tych usług wchodzi instalowanie, naprawy, szkolenie, części zamienne oraz modyfikacja wyrobu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.