Blog spółkowy: gotowe spółki zoo - Warszawa: na sprzedaż, do rejestracji lub do założenia spółek!

Menedżer przyszłości

Jest to stanowisko coraz częściej podzielane przez specjalistów zarządzania . Jesteśmy więc świadkami rewolucji w zarządzaniu, wymagającej nowych kwalifikacji menedżerskich. Zmiany te odzwierciedla zestawienie cech kierowników ery przemysłowej i ery postidustrialnej zawarte w tabeli 14.

Tak więc, menedżer przyszłości powinien mieć cechy zbliżone do człowieka renesansu. Będzie to najprawdopodobniej typ menedżera generalisty (super kierownika) z określoną specjalizacją w dzidzinie zarządzania, a więc generalisty-specjalisty. Wyróżniającym się składnikiem jego kwalifikacji będą zapewne kompetencje interpersonalne, innowacyjność, myślenie systemowe i strategiczne, otwartość na zmiany i zdolność do permanentnego doskonalenia się. Tak określony profil menedżera wymaga odpowiedniego systemu przygotowania i rozwoju kierunków. Pozostając na gruncie przedsiębiorstwa, za najlepsze rozwiązanie tego problemu można uznać model funkcji personalnej zwany „human resources” (zasobów ludzkich) . Cele zarządzania kadrami zgodne z tym modelem (filozofią) są formułowane następująco: wzrost produktywności, przetrwanie i rozwój organizacji oraz poczucie sukcesu i wartości ze strony pracowników [71, s. 418]. Model ten wyraża dążenie do całościowego i strategicznego ujmowania problemów kadrowych, partycypacji pracowników w decyzjach, a także ich większej samodzielności działania. Zakłada się też pełny rozwój oraz wykorzystanie talentów i zdolności pracowników. Dodajmy, iż jest to podejście stosowane przez czołowe firmy Europy Zachodniej, Ameryki i Japonii.

Jak na tle tych założeń i trendów przedstawić pożądane kierunki zmian w zakresie zarządzania kadrami i kształtowania potencjału kadrowego w polskich organizacjach?

Próba taka stanowi swoiste wyzwanie, zważywszy na zapóźnienia istniejące w polskich firmach, także w omawianej sferze, wielką liczbę kadry zarządzającej, która zdobywała wykształcenie i doświadczenie w zupełnie innych warunkach gospodarowania. Jest zatem naturalne, że proces przekwalifikowania tej kadry nie może być ani łatwy, ani szybki. Posiadane wyniki badań [75] oraz własne obserwacje wskazują np. na pewne przemieszanie kulturowe polskiej kadry, jeśli chodzi o postawy wobec reformy rynkowej. Nastawienie prorynkowe ma częściej charakter deklaratywny niż rzeczywisty. Pewnym optymizmem napawa większe poparcie dla kultury rynkowej i reform, deklarowane przez młodych kierowników. Zachęcające są również wyniki doskonalenia menedżerów i ich losy zawodowe , Niemniej, kształtowanie kadry menedżerskiej pozostaje nadal podstawowym problemem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.