Blog spółkowy: gotowe spółki zoo - Warszawa: na sprzedaż, do rejestracji lub do założenia spółek!

Podejście psychospołeczne w procesach kierowania ludźmi cz. II

Szkoły aktywizacji społecznej, z których wywodzi się pojęcie „zasoby ludzkie”. Z ich punktu widzenia człowiek posiada potencjalne możliwości, zdolności do aktywnego działania, które można ożywić poprzez: treść pracy (wzbogacanie zadań, realizację własnych ambicji zawodowych), otwarty system informacji i wzajemngo komunikowania się w organizacji, zarządzanie partycypacyjne (decentralizacja decyzji, samokontrola, udział w wynikach finansowych, akcjonariat pracowniczy).

Podejścia empiryczne biorące pod uwagę złożoność istoty ludzkiej i różnorodność warunków i sytuacji, w których działa. Pracownicy działają w sposób zaangażowany lub z przymusu w zależności od umowy o pracę, ale inna część ich samych jest wolna w podejmowaniu określonych działań. Na przykład ktoś może być doskonałym fachowcem i sprzeciwiać się (z racji swej przynależności związkowej) pewnym aspektom polityki społecznej: ktoś inny może być sprawny w swej roli kierownika, robiąc wszystko dla uzyskania awansu lub grożąc odejściem z przedsiębiorstwa, jeśli nie będzie lepiej wynagradzany: w tej płaszczyźnie ludzie traktowani są jednocześnie jako zasoby i jako partnerzy organizacji. Aby nimi kierować trzeba z nimi konsultować ich cele osobiste i akceptować ich zróżnicowane interesy. Możliwe jest utrzymanie zbieżności interesów poprzez systematyczne, stałe ograniczanie źródeł napięć i konfliktów.

Ażeby ludzie kierujący pracownikami mogli zastosować te idee i wynikające z nich konsekwencje, powinni posiadać wykształcenie w zakresie nauk społecznych oraz nauk organizacji i zarządzania. W płaszczyźnie sposobów zachowania i postępowania z ludźmi powinni oni mieć poczucie i umiejętność współżycia (współdziałania) w grupie, intuicję i umiejętności praktycznego kierowania zespołami: powinni umieć mobilizować do działania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.