Blog spółkowy: gotowe spółki zoo - Warszawa: na sprzedaż, do rejestracji lub do założenia spółek!

POROZUMIEWANIE SIĘ JAKO FORMA INFORMACJI

Każde porozumiewanie się ma dwa wzajemnie zależne i zachodzące na siebie aspekty:

Przekazywanie treści informacji. Wymaga to zgodności w zakresie wykorzystywanego języka, nośników lub mediów, które służą do przekazywania informacji (na przykład dyskusja, miejsce rozwieszania ogłoszeń, czasopismo), sieci kontaktów, które zapewniają jej przyjęcie i zrozumienie, oraz w zakresie sposobów ograniczania tego, co może stać na przeszkodzie (zakłócenia, „szumy” informacyjne itp.).

Kontakty {więzi, zależności) międzyludzkie. Osoba, która komunikuje się z innymi powinna starać się przekonać swych partnerów, to znaczy ukierunkować ich percepcję, oceny lub działanie. Powinna również uzyskać znaki uznania tego, czym jest lub tego, co robi. Dotyczy to w takiej samej mierze osób współdziałających i ewentualnych pośredników. W każdej organizacji istnieją:

– komunikacja formalna, która przechodzi przez struktury hierarchiczne i oficjalne kanały przepływu:

– komunikacja nieformalna, odwołująca się do wymian bardziej spontanicznych, transakcji (spraw, operacji) o charakterze lokalnym lub informacji porównawczych.

Komunikacja nieformalna, w porównaniu z formalną, jest środkiem wzmacniającym i wyjaśniającym lub wprost przeciwnie – wyrażeniem odmiennego zdania lub ukrytej opozycji. W pierwszym przypadku komunikacja nieformalna towarzyszy informacjom pisemnym lub sformalizowanym: notatki służbowe, rozpowszechnianie informacji (o celach, wynikach działalności lub strukturach organizacyjnych), sprawozdania i projekty. Jest to sposób dla każdego na zapoznanie się i przyswojenie sobie systemu komunikowania się. Na przykład dyskusje pozwalają dobrze łączyć system zadań, badać, co się wie na temat struktur organizacyjnych, podziału władzy w organizacji i celów organizacyjnych, a więc lepiej zrozumieć zasady funkcjonowania. Jeśli chodzi o prace zespołowe i zebrania, to służą one do wymiany myśli między ludźmi oraz porównania i przemyślenia wszystkich rodzajów informacji operacyjnych.

W drugim przypadku komunikacja nieformalna jest odzwierciedleniem wszystkich rodzajów kultur drugorzędnych, ukrytych sił przeciwstawiających się formalnej władzy. Wyraża się ona niekiedy poprzez reakcje negatywne bardzo odległe od rzeczywistości organizacyjnej, lecz także poprzez ulotki, mniej lub bardziej zniekształcone pogłoski, zbieranie lub zakłócanie informacji itp. Sposoby porozumiewania się są bardzo zróżnicowane, tak samo, jak każde zachowanie człowieka. Nie potrzeba na przykład słów, aby wyrazić to, co się czuje.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.